"ระบบที่สองสร้างด้วยประสบการณ์จากระบบแรก แต่ประสบการณ์นั้นยังไม่ครบ"
ภัทรตัดสินใจปิด TechPath อย่างเป็นทางการหลังจากนั้นสองสัปดาห์ จ่ายเงินเดือนครั้งสุดท้ายให้ทีม แล้วกลับไปทำงานบริษัทเพื่อหาเงินใช้หนี้
แต่นั่นไม่ใช่จุดจบ นั่นคือจุดเริ่มต้นใหม่ ระบบชีวิตฉบับ 2.0 เข้มข้นกว่าเดิม ฉลาดกว่าเดิม เรียนรู้จากความผิดพลาดทุกข้อ คราวนี้จะไม่พลาดอีก
แผน: ทำงานบริษัทสามปี เก็บเงินสามแสน เรียนรู้เพิ่ม แล้วเริ่มสตาร์ทอัพใหม่ที่ถูกทาง คราวนี้มีข้อมูลในมือแล้ว คราวนี้ต้องสำเร็จ
บริษัทที่รับเขาเข้าทำงานชื่อว่า DataFlow Solutions บริษัท B2B SaaS ขนาดกลาง พนักงานหกสิบคน มีระบบที่ชัดเจน มีหน้าที่ที่ชัดเจน มี KPI ที่วัดได้
ทุกอย่างที่ TechPath ไม่มี
วันแรกที่เดินเข้าออฟฟิศ ภัทรรู้สึกเหมือนสวมชุดที่หดตัวไปสองไซส์ ทุกอย่างแน่นไปหมด ทั้งตาราง ทั้งกระบวนการ ทั้งการประชุมที่ต้องมีหัวข้อชัดเจนก่อนเริ่ม
แต่เขาบอกตัวเองว่านี่คือการฝึก ไม่ใช่จุดจบ
· · ·
ภัทรตั้งกระดานในห้องนอนที่บ้าน แบ่งเป็นสี่ส่วน: งาน / เรียน / เก็บเงิน / วางแผนธุรกิจ แต่ละส่วนมีตัวชี้วัดชัดเจน
เขาตื่นตีห้าครึ่ง อ่านหนังสือธุรกิจหนึ่งชั่วโมงก่อนออกไปทำงาน กลับมาตอนสองทุ่ม เปิดโน้ตบุ๊คศึกษา case study ของสตาร์ทอัพที่สำเร็จ นอนตีหนึ่ง ทำซ้ำทุกวัน
ในเดือนแรก ระบบทำงานได้ดีมาก เขารู้สึกมีชีวิตชีวา รู้สึกว่าตัวเองกำลังเดินหน้า
รู้สึกว่า คราวนี้ต่างออกไป
· · ·
Epictetus นักปรัชญาสโตอิกที่เกิดมาเป็นทาส เคยบอกว่ามนุษย์ไม่ได้ถูกรบกวนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ถูกรบกวนจาก ความคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น
ภัทรอ่านประโยคนี้ในหนังสือเมื่อสามปีก่อน ขีดเส้นใต้ไว้ด้วย แต่ไม่เคยเข้าใจมันจริงๆ
เพราะในเดือนที่สองของการทำงาน เขาเริ่มรู้สึกหงุดหน่ายกับเพื่อนร่วมงานที่ทำงานช้า กับหัวหน้าที่ไม่เข้าใจเทคโนโลยี กับกระบวนการที่ไม่มีประสิทธิภาพ
และแทนที่จะทำงานที่ตรงหน้าให้ดีที่สุด เขาใช้พลังงานครึ่งหนึ่งไปกับการคิดว่า สิ่งที่อยู่รอบตัวควรจะเป็นอย่างไร
ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในมือเขา
· · ·
คืนหนึ่งในเดือนที่สาม ภัทรเปิด Google Docs ขึ้นมาและเริ่มเขียนจดหมายถึงตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้า
เขาเขียนเกี่ยวกับความสำเร็จที่จะมี เกี่ยวกับบทเรียนที่ได้เรียน เกี่ยวกับว่าช่วงเวลายากๆ นี้จะกลายเป็น "ที่มาของความสำเร็จ" ในอีกสิบปีต่อมา
มันเป็นจดหมายที่เขียนได้ดีมาก
เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ เต็มไปด้วยวิสัยทัศน์ เต็มไปด้วยความหวัง
เขาบันทึกไฟล์และปิดโน้ตบุ๊ค
แล้วไปนอน โดยไม่ได้โทรหาพ่อแม่เพื่อบอกว่าเงินแปดแสนจะคืนเมื่อไหร่ อีกคืนหนึ่ง
· · ·
ก้อนโมลดาไวท์ยังอยู่บนชั้นหนังสือ ภัทรไม่ได้หยิบขึ้นมาตั้งแต่คืนที่ TechPath ล่ม
คืนนั้น หลังจากปิดโน้ตบุ๊ค เขาเดินผ่านชั้นหนังสือไปหยิบน้ำ มือเขาแตะก้อนหินโดยไม่ตั้งใจ
เย็น
เขาหยิบขึ้นมาถือ
"แผนที่สองสร้างจากความกลัวซ้ำรอยเดิม ไม่ได้สร้างจากความเข้าใจว่าเดิมผิดอะไร"
"จดหมายที่เพิ่งเขียน บอกเรื่องอนาคตที่อยากได้ ไม่ได้บอกว่าอยู่ตรงไหนจริงๆ ตอนนี้"
"สองอย่างนี้ไม่เหมือนกัน"
ภัทรวางก้อนหินลง
เขาไม่อยากคิดถึงสิ่งที่เสียงนั้นพูด เพราะถ้าคิด มันแปลว่าต้องยอมรับบางอย่างที่เขายังไม่พร้อม
เขาเดินเข้านอน
แต่ใช้เวลานานกว่าปกติกว่าจะหลับ
ในประเพณีการใช้คริสตัล โมลดาไวท์ถูกเรียกว่าหินที่บังคับให้เผชิญกับตัวเอง ไม่ใช่หินที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นชั่วคราว แต่คือหินที่เร่งการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง
💚 อ่านเรื่องโมลดาไวท์